صفحه اصلی > وبلاگ > محتوای

مناقشه ایران چگونه به بازارهای انرژی اروپا ضربه خواهد زد؟

Mar 03, 2026

حملات ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران پیامدترین مسئله{0}}امنیتی انرژی در اقتصاد جهانی را دوباره باز کرده است: اختلال در جریان نفت و گاز خاورمیانه که از مهم ترین نقطه مسدود انرژی جهان، تنگه هرمز عبور می کند. حدود 20 میلیون بشکه در روز نفت و فرآورده های نفتی - تقریباً یک پنجم مصرف جهانی - به اضافه تمام صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) از قطر و امارات متحده عربی، معادل حدود 20 درصد تجارت جهانی LNG در خطر است. از زمان اولین حملات در 28 فوریه، حمل و نقل از طریق این تنگه تقریباً متوقف شده است.

تاثیر فوری بر قیمت انرژی قابل توجه بوده است. قیمت نفت حدود 8 درصد و قیمت گاز اروپا حدود 20 درصد در صبح روز دوم مارس افزایش یافت. تأثیر طولانی‌مدت-روی قیمت انرژی به مدت زمان خصومت‌ها و تأثیر آنها بر کشتیرانی از طریق تنگه هرمز بستگی دارد. یک درگیری کوتاه، ریسک ژئوپلیتیکی را به بازارهای نفت و گاز تزریق می کند. یک اختلال طولانی مدت - شاید در طی چند هفته - شروع به فرسایش ذخایر، محدود کردن لجستیک و سفت تر کردن تعادل جهانی نفت و گاز خواهد کرد و اثرات بسیار بیشتری بر قیمت ها خواهد داشت.

اروپا بسیار کمتر از چین، هند، ژاپن یا کره جنوبی به نفت خلیج فارس و LNG وابسته است، اما عایق بندی نشده است. نفت و ال‌ان‌جی بازارهای جهانی هستند: هرگونه انسداد تنگه هرمز می‌تواند باعث افزایش ناگهانی قیمت‌ها شود که اروپا را بدون توجه به واردات فیزیکی محدود آن تحت تأثیر قرار خواهد داد.

بارزترین آسیب پذیری اروپا LNG است. اگر جریان LNG از طریق تنگه هرمز محدود شود، دسترسی جهانی فوراً کاهش می یابد. اروپا پس از آن مجبور می شود با خریداران آسیایی برای محموله های انعطاف پذیر در بازار نقدی رقابت کند - چیزی که در طول بحران انرژی 2021-2023 مشاهده شد. این امر قیمت گاز اروپا را افزایش می دهد، به ویژه به این دلیل که اروپا سال 2026 را با سطوح ذخیره سازی گاز بسیار پایین تر از سال های اخیر آغاز کرد: 46 میلیارد متر مکعب (میلیارد متر مکعب) در پایان فوریه 2026، در مقایسه با 60 میلیارد متر مکعب در سال 2025 و 77 میلیارد متر مکعب در سال 2024.

عملیات پر کردن مجدد ذخیره سازی ممکن است مختل شود و بر هزینه های انرژی صنعتی در اروپا فشار وارد کند. قیمت‌های بالاتر گاز به قیمت‌های برق و حاشیه‌های صنعتی، به‌ویژه برای بخش‌های{1}}گاز فشرده می‌خورد. اگر قیمت نفت و گاز پشت سر هم افزایش پیدا کند، جایگزینی آن دشوارتر خواهد شد و به طور بالقوه باعث افزایش تقاضای زغال سنگ و فشار برای صرفه جویی در تقاضا می شود. دستیابی به هدف اروپا برای کاهش هزینه های انرژی صنعتی - موضوعی که هسته اصلی نگرانی های رقابتی رهبران اتحادیه اروپا است - می تواند پیچیده تر شود.

وقتی صحبت از نفت می شود، تصمیم اوپک پلاس در اول مارس برای افزایش تولید به منظور آرام کردن بازارها قطعا مهم است. آژانس بین‌المللی انرژی در مورد اینکه آیا به کشورهای عضوش اجازه می‌دهد به طور جمعی از 90 روز واردات{4}}ذخایر نفتی معادلی که باید در صورت بروز اختلال شدید{5}}در عرضه نفت نگهداری کنند، استفاده کنند، تصمیم خواهد گرفت. در حال حاضر، ایالات متحده در حال بررسی آزادسازی نفت از ذخایر بزرگ نفت استراتژیک خود نیست (ذخایر ایالات متحده بیش از نیاز آژانس بین المللی انرژی است)، و این نشان می دهد که واشنگتن معتقد است هر گونه افزایش قیمت محدود خواهد بود.

اگر قبلاً این کار را نکرده‌اند، سیاست‌گذاران اروپایی باید در صورت بن‌بست طولانی‌مدت در خاورمیانه، برنامه‌های اضطراری را آماده کنند. در مورد گاز، کمیسیون اروپا باید با دولت‌های اتحادیه اروپا در مورد{1}امنیتی-تدابیر تأمین-در صورت افزایش شدید قیمت یا کمبود، هماهنگی کند. این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد: 1) نظارت بر بازارهای LNG برای درک مقیاس هرگونه انحراف احتمالی محموله ها به آسیا، و اعمال همه گزینه های ممکن برای تضمین امنیت عرضه. ii) تهیه یک استراتژی کاهش تقاضای گاز اتحادیه اروپا؛ iii) عملیات هماهنگ‌شده‌تر دوباره پر کردن ذخیره‌سازی گاز در ماه‌های آینده، برای اطمینان از اثربخشی{6}}هزینه و امنیت عرضه برای زمستان آینده (که شارژ مجدد در بهار شروع می‌شود).

برای اروپا، درگیری مجدد آمریکا/اسرائیل با ایران یادآوری می‌کند که در بازار گاز از لحاظ ساختاری فشرده‌تر و جهانی‌تر، تکه تکه شدن پرهزینه است. ابزارهای احتیاطی به کار گرفته شده در طول بحران انرژی، از جمله هماهنگی{1}}در سطح اتحادیه اروپا برای پر کردن مجدد ذخیره‌سازی گاز و تلاش‌های مشترک برای تقویت امنیت عرضه، باید حفظ شوند – نه برچیده شوند.

این وضعیت همچنین یک نکته اساسی‌تر را تقویت می‌کند: قرار گرفتن اروپا در معرض شوک‌های ژئوپلیتیکی همچنان ریشه در اتکای مستمر آن به سوخت‌های فسیلی وارداتی که در بازارهای بی‌ثبات جهانی مبادله می‌شوند – حتی اگر وابستگی آن را از روسیه به سایر تامین‌کنندگان، به‌ویژه ایالات متحده، تغییر داده باشد، دارد. تنش های جدید نشان می دهد که به جای کاهش سرعت انتقال{1}}کم کربن، استقرار منابع انرژی پاک و تولید داخل باید تسریع شود. اروپا تنها با کاهش وابستگی ساختاری به واردات نفت و LNG می‌تواند اقتصاد خود را در برابر شوک‌های خارجی مکرر محافظت کند.

 

ارسال درخواست